OUTPUT --> INPUT INTRO
Welkom op mijn eerste blog waarin ik heel veel in één keer vertel.
Ik ben ook al een hele tijd bezig om een goed idee te bedenken en uit te werken tot zover ik nu ben. Ik probeer u nu zo veel mogelijk uit te vertellen over mijn afstudeerproject. Mocht er iets niet duidelijk zijn kunt u gewoon een reactie achterlaten en zorg ik voor een poging tot uitleg.
Ten eerst moet ik u vertellen dat ik in mijn vakantie geld verdien door toeristen, dagjesmensen en verder iedereen die mee wil te vervoeren in een fietstaxi en hun hen tijdens de rit informatie te geven. Het contact met mensen en het meewerken aan een heerlijk dagje uit zijn voor mij de hoofdredenen om me zo hard in de ronde te trappen. Als trotse Rotterdammer vertel ik ook graag over mijn stadje.
Over het algemeen zijn er een aantal vaste routes die vaak gereden worden waardoor vaak ook dezelfde informatie weer in mijn verhaal terugkomt.
Voor mijn afstudeerfilm wil ik graag ‘iets’ doen wat dicht bij mezelf ligt. De Velotaxi leek me een goed uitgangspunt om te beginnen met denken. Ik zou één van de verhalen die ik van mijn dagjesmensen te horen krijg kunnen verfilmen. Dit jaar was de zomer een beetje van slag en had ik iedere keer dat ik mocht fietsen meer buien dan klanten in mijn taxi. Vaak reden we niet eens uit als er slecht weer op komst was. Ik miste dus alle gespreksmomenten en kon weinig mensen vertellen over mijn stad. Dat gevoel bleef een beetje hangen en uiteindelijk ben ik vanuit dat idee verder gegaan. Wil ik iets vertellen over Rotterdam? Is de geschiedenis van de stad animeren niet te veel een geschiedenisles zoals je deze op school kreeg? Als ik één punt uit de geschiedenis van de stad neem… welke gebeurtenis zou ik nemen en wat moet ik erover vertellen zodat ik de aandacht van de kijker (die op het scherm iets anders verwacht als wanneer ze in de taxi zouden zitten) vast kan houden en niet iets animeer wat net zo goed gefilmd kan worden? Hier bleef ik een tijdje in vast hangen.
Ik besloot een stapje terug te doen en weer te kijken wat ik nou zo bijzonder/interessant vond aan de fietstaxi.
- ‘vaste’ routes
- Informatie geven
- Contact met mensen
- Af en toe nieuwe dingen leren over mijn stad.
… Informatie geef ik eigenlijk niet de hele tijd. Als ik kijk naar wat er allemaal in de taxi word gezegd dan is dat:
- Informatie omgeving + wat is er nog meer te doen.
- Informatie over mezelf en wat ik verder doe
- Geen informatie. Men kijkt rond zonder te praten of praat met elkaar.
Na twee minors ‘Interactie ontwerp’ ging ik hier denken aan een interactieve film waarbij het publiek beslist wat ze zien. (Hierover verderop meer)
Hierbij zou ik ook goed een soort van simulator kunnen maken en de kijker de omgeving kunnen voelen zien en horen. Dit is iets waar ik tijdens de tweede minor aan heb gewerkt en wat nog steeds mijn interesse heeft.
Deze zijweg voelde goed en voor mij was het concept klaar.
EEN RONDLEIDING WAARBIJ HET PUBLIEK KAN BESLISSEN WAT ZE HOREN EN ZIEN.
Op zich hartstikke leuk, maar wat is de extra waarde, wat laat ik zien en waarom is het aantrekkelijk voor het publiek?
Mijn concept was dus nog lang niet klaar!
Iedere rit heeft niet alleen vaste gespreksstof ( informatie over mezelf, omgeving of geen informatie), maar ook de inhoud is steeds hetzelfde.
Als ik van de Spido naar de Euromast fiets of als ik naar het centrum ga heb ik steeds dezelfde dingen die ik vertel. “Als u hier rechts kijkt ziet u oude havenhijskranen, U heeft waarschijnlijk moderne hijskranen vanaf de Spido gezien, maar vroeger waren ze een stukje kleiner.” Of “Als u hier langskomt op de terugweg is het misschien leuk om hier binnen te stappen.”
Op zich zou ik ook een bandje kunnen afspelen. Met dit in gedachte heb ik nog eens naar mijn project gekeken.
Vaste ritjes, vaste teksten, weinig tot geen verandering. De vergelijking met een machine die steeds hetzelfde doet is zo niet heel erg raar.
‘Ik ben een machine die door strenge bazen (toeristen, mensen die meerijden) wordt afgebeuld. Steeds hetzelfde stuk rijden en mijn tekst opratelen.
De problemen die ik had met mijn concept konden nu voor een groot deel opgelost worden. Een robotje kan een mooie karakter zijn en kan ook duidelijk dingen vertellen.
In mijn tweede minor heb ik föhns en een stroboscoop aangestuurd vanuit een filmpje. Deze effecten wil ik graag weer gebruiken, maar ik had ook gelezen en gehoord dat motoren ook aangestuurd kunnen worden op deze manier. Dus een echte robot is een mogelijkheid en best wel cool.
Een echt robotje ziet er imposant uit en lijkt heel bijzonder. De hoofdpersoon zit zo ook niet in de film maar net als jij voor de film en in jouw wereld.
Ik heb goed door dat door al deze extra’s er veel werk in het decor en alles wat zich buiten de animatie afspeelt gaat zitten. Als je in de installatie komt moet alles logisch aanvoelen en er moet een brug zijn tussen de echte wereld en de wereld op het scherm.
Ook zal er iets buiten de installatie moeten komen te staan om de mensen naar binnen te lokken en ook om ze buiten te houden als de film is begonnen.
Waar speelt het zich af?
In het begin wilde ik Rotterdam gebruiken, omdat ik hier ook rondleidingen geef. Ik kon dingen laten zien die niet in de VVV bekend zijn, maar door iedereen leuk gevonden worden om te doen en zien. ‘Wist je trouwens dat Rotterdam niet alleen haven en grijze flats zijn?’ Het filmpje zou heel beperkend zijn voor de uitstraling en vormgeving, maar ook voor de datering. Aangezien Rotterdam constant blijft bouwen en veranderen zou de film binnen een paar jaar al gedateerd zijn. Ook vond ik het niet echt inspirerend en meer documentair in opbouw.
Hoe kan ik dan een wereld creëren die leuk is om naar te kijken, niet te snel dateert en vooral leuk is om te maken?
Waar komt het robotje ( hoofdpersoon) vandaan?
Als ik deze vraag kan beantwoorden zou ik veel meer weten over de verhaallijn.
Is het robotje een stuk speelgoed?
Is het robotje een veranderde werkmachine?
Komt het uit de toekomst of van een andere planeet?
En waarom wil hij rondleidingen geven?
Robot en computers zijn voor mij vrijwel gelijk. Beide voeren opdrachten uit en ze verwerken data … informatie
Hmm…
Dit is eigenlijk hetzelfde als wat mensen doen. Informatie verwerken en opslaan die ze binnenkrijgen. Bij een rondleiding waar ik uitleg geef en andere dingen vertel verwerken mensen de data die ik ze geef.
Een robotje komt naar deze tijd om mensen informatie te geven, om mensen blij te maken.
Een robotje heeft veel info ingewonnen (veel geleerd) en wil geld verdienen door mensen van deze tijd te entertainen met o.a. informatie.
Waarom zou een robot geld willen verdienen? Voor een machine heeft geld geen waarde. Ook is het een beetje raar om aan mensen geld te vragen voor dit filmpje.
Een robot hecht veel meer waarde aan informatie. Zonder informatie doet hij niets. In dit geval geeft hij informatie aan de passagiers.
Misschien is het wel leuk als de passagiers de robot betalen met informatie. Deze informatie kan hij later eventueel weer gebruiken voor een volgend ritje.
Het robotje heeft nu een doel:
Hij komt naar hier om mensen een rondleiding te geven, men wat te leren en vooral plezier te beleven.
De rondleiding
Wat wil ik laten zien?
Iets nieuws, iets visueel aantrekkelijks en iets wat realistisch genoeg is om te geloven dat je daar echt bent.
De toekomst is wel interessant, maar in tegenstelling tot een fantasieplaneet zit je in de toekomst vast aan een architectuur die realistisch moet zijn en zijn er wetten waar je je aan moet houden.
Een robotplaneet kan ik komisch, realistisch of juist niet realistisch vormgeven. Omdat het een fantasiewereld is accepteert men dat een stuk sneller.
Niet alleen de thuisbasis voor mijn robot is gevonden, want tegelijk was ik ook bezig met de verschillende soorten informatie die mensen mij geven bij een ritje in de velotaxi.
1. Ze willen informatie over de stad/omgeving
2. Ze willen dingen over mij/de bestuurder weten
3. Ze willen rustig met elkaar praten of rondkijken.
Dit lijkt me ook wel cool om te gebruiken in de film. Het publiek laten kiezen waar ze naar willen kijken. Ik wil dan wel een andere manier bedenken dan de films waar je een stukje film kijkt, de film stopt, dan heb je een keuzemoment en dan gaat de film verder.
Voor mijn gevoel moet zoiets vloeiend gaan en moeten er alleen vragen komen op een nuttig punt. Voor een rondleiding is dat dus aan het begin. “Waar wilt U informatie over krijgen? …”
Ik heb een manier verzonnen om in het begin van het filmpje een keuze te maken. Deze keuze past de film aan zodat later in de film de keuze te zien is. In het programma ‘Flash’ dit werkend gekregen. De film blijft vloeiend doorlopen door dat eigenlijk voor de echte film begint alles al is gekozen.
Een eerder idee waarbij ik de meeste stemmen zou gebruiken voor een keuze van de inhoud van de film vond ik niet echt goed genoeg. Niet iedereen zal dan het gevoel hebben dat de keuze nut heeft en krijgen ze ook niet te zien/horen wat ze willen.
Met mijn manier van kiezen wordt niet de hele film in de hele film aangepast door alle keuzes, maar krijgt iedere kijker een deel van de film waarin zijn keuze naar voren komt. Ik zal hier een voorbeeld van geven.
Stel de vraag is… Wat voor soort muziek wilt u horen tijdens de film. A. klassiek B. Rock C. House.
Persoon 2 wil graag klassieke muziek horen en persoon 1 en 3 willen house horen. (Deze keuzes maken ze natuurlijk zonder overleg) dan zal de film beginnen en hoor je in het begin van de film house muziek. In het middenstuk zal de muziek veranderen in klassiek en aan het einde van de film komt er weer housemuziek die de film zal begeleiden.
Op deze manier is de interactieve film zo interactief dat er 27 verschillende mogelijkheden zijn om de film te kijken. ( keuze abc en dan 3 personen die kunnen kiezen ==> 3x3x3= 27) Al deze mogelijkheden uitwerken is een gigantisch werk. Ondanks dat ik (ABC x 3personen) 9 filmpjes moet maken wat veel werk is, lijkt mij de uitkomst en de uitdaging om alles vloeiend te laten verlopen juist leuk.
Om deze interactie nog iets te verduidelijken heb ik het flash voorbeeld (klik) en een tekening waarop de interactie is getekend
Ik weet niet of het vanwege het vele werk dat het in zich heeft nog niet (vaak) gedaan is, maar ik zie de meerwaarde er wel van in.
Verder wil ik ook nog even zeggen dat ik mijn voorliefde van 4D films en simulatoren wil gaan laten zien. Het lijkt me geweldig om na deze afstudeer periode te kunnen zeggen dat ik een echte attractie heb gemaakt. Iets wat de velotaxi voor de toeristen ook is. Een rollercoaster vol plezier en informatie.
Nu ik op dit punt een heuse attractie aan het maken ben zie ik ook een educatieve versie van dit soort simulaties met een robotje die INFORMATIE geeft. Voor kinderen is het zien en ervaren van dingen eenmaal een stuk makkelijker om het te onthouden dan wanneer het uit een stoffig boek komt. Als deze film af is wil ik dit ook proberen mijn ideeën verder uit te werken tot een educatief programma voor scholen om kinderen lesstof te ervaren. Als de gehele attractie in een caravan is gebouwd zou het overal naartoe kunnen. Ik zou dan bijvoorbeeld een punt uit de geschiedenis kunnen ombouwen tot een attractie met eventueel interactieve onderdelen.
Maar dat zijn toekomst plannen.
Ik heb er even aan gedacht om dat idee voor het afstuderen te gebruiken, maar het onderzoek dat daarbij komt kijken is niet mis. Met het idee dat ik nu heb kan ik laten zien wie het robotje (introductie) is en is ook duidelijk wat er allemaal mogelijk is met de interactieve simulator.
Het verhaallijn moet nu uitgewerkt worden, maar ook de vormgeving van de wereld en de route met informatie moet verzonnen worden. En vergeet vooral de technische dingen niet die hard nodig zijn om de passagiers de ervaring te bezorgen van rondleiding op een andere planeet.
Maar meer daarover in de volgende blog.
Johan van den Wijngaard